12353!

12353! Neresinden bakarsan bak sıradan bir sayı; ama işte gel bir de bana sor!

Sayılar... Bir kaç çizikten oluşmasına rağmen bir yerlerde hayat(ım)a sızmayı başarmış kader notları. Ya da dipnotları mı demeliydim? 12353 de benim için bir dipnot ya da satır başı, bilemiyorum. Ben gerçekten de hiçbir şey bilmiyorum. Sokrates'in de dediği gibi "Bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir!" de demeyeceğim; çünkü ben bilmediğimi de bilmiyorum! Daha doğrusu bilmiyordum. Sonra fark ettim ki 12353 keredir gözümün önündekini göremeyecek kadar miyop, görmek istemeyecek kadar korkak fark edemeyecek kadar budalaydım ya da büyümemiş...

Dillere karşı yetenekliliğimin(!) en azından hakkını veren matematiğime güvenerek bölebiliyordum her şeyi üç yüz altmış beşe. Küsuratla otuz üçü geçmişken, bir tavşanın peşinde Alice'ın harikalar diyarını geçemeyeceğimi ben de farkındayım. Ama yine de içerideki salıncağın varisi "Neden olmasın?" diyordu. Neden olmasın?!

Ufukta bir tavşan yoktu ve ben de yolun neresindeydim bilmiyordum. Ne kadar geldim ve ne kadar daha gitmem gerekiyor? Bir yere varmam mı gerekiyor yoksa sadece yolda olmam mı? Cahit Sıtkı Tarancı "Yaş otuz beş! yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün." diyordu; çünkü ilham aldığı Dante "yaşam yolumuzun ortasında karanlık bir ormanda buldum kendimi, çünkü doğru yol yitmişti." demişti otuz beş yaşında yolunu kaybetmiş olarak indiği yer altında. Otuz beş miydi yolun yarısı? Gerçekten de yarıya bu kadar yaklaşmış mıydım? Belki de bunu öğrenmeliydim. Yolu öğrenmeliydim. 

12353! Öğrenmenin sayısı, değişmenin, değişmek istemenin... Alice Harikalar Diyarı bir yalan! Paralel evrenlere seyahat yasak! Uzaylılar bizi sıkıcı buluyor! Tanrı evrene format atmadan evrenin "sorun giderici" ile çözüm bulmasını bekliyor! Yani Sertab Erener istediği kadar milenyuma "Kendime yeni bir ben lazım! " diyerek girmiş olsun, yeni diye bir şey yok! Değiştiğimizi düşündüğümüz her şey kendimizi keşfettiğimiz yeni bir an sadece. Değişmek istiyorum, kendimi keşfetmek istiyorum. Öğrenmek istiyorum; ben kimim ve neden bu lanet olasıca yerdeyim?! 

12353! Ben sayıcı burada sıfırlıyorum. Sayaç akmaya devam ederken ben artık öğrendiğim şeyleri sayacağım; kendimde keşfettiklerim, yanılgılarım, hatalarım, başarılarım, mutluluklarım... Her şeyi, beni sayacağım!

Yolun neresinde olduğunu bilmeden ne kadar süreceğini bilmediğim bir yolculuğa, çizgilerimi sayıp yeni çizgiler eklemeye gidiyorum. Siz de gelecek misiniz?